 من عاشق مرگ هستم!
تافته های جدابافته: موسيقی پوچگرای فنلاندی در فضای اينترنتی پديده شد
سه ميليون بازديدکننده يکتا برای نخستين ويدئو کليپ يک گروه موسيقی، رکورد چشمگيری است. گروهی که تنها با تکيه بر اينترنت به مخاطبان جهانی دست يافته و آگهی دهندگان و شبکه های معروف تلويزيونی را مجذوب فلاش های ساده ای کرده است که ساخته خود اعضای گروه هستند.
اين گروه که راه ميانبر را یزای رسيدن به شهرت و موفقيت، روی شبکه جهانی پيدا کرده است، Lodger نام دارد.
از زمانی که کليپی به نام «پلکان درگاهی» يا Doorsteps را از اينترنت دانلود کردم چيزی نزديک به دو سال و نيم میگذرد. انيميشن و موزيکی جذاب با ترانهای عميق که باعث شد به دنبال گروه سازندهاش اينترنت را زير و رو کنم و سیدی آلبومش را با کمک يکی از دوستان کانادايیام به دست آورم.
گروه راک «لاجر» در سال ۲۰۰۲ ميلادی توسط «تيمو مريلا» (Teemu Merilä) بنيانگذاری شد. لاجرها خارج از فنلاند گروه ناشناختهای محسوب میشدند اما توانستند با ويدئوموزيکهای فلاش خود در اينترنت مکتب جديدی را پايهگذاری کنند و مشهور شوند.
اندکی پس از آن شايعات زيادی پيرامون اين گروه شکل گرفت که مشهورترينش علاقه آنها برای ترويج علنی سيگار و دشمنی و مخالفت شديد گروه با بسيج عمومی ضدسيگار بود.
اما اهميت اين گروه فراتر از اين جنجالهای حاشيه ای است.
«لاجر»های هلسينکی گروهی هستند که موسيقی خوب میسازند و ويدئوهايشان تا کنون برنده جوايز بسياری شده است.
نقطه شروع
در نيمه پايانی سال ۲۰۰۲ خواننده و آهنگسازی به نام تيمو مريلا، نام لاجر به معنای «مستاجر» يا «ساکن مسافرخانه» را برای گروهی برگزيد که جری ريکونن نوازنده کیبرد، هانس هايها نوازنده باس و ترانهسرا، آنتی لاری نوازنده درام و ريچارد آندرسن گيتاريست انگليسیالاصل اعضای ديگر آن بودند.
گروه در طول تابستان ۲۰۰۳ نسخه ابتدايی آهنگ Hi-Fi High Lights Down Low را با سرمايه خود ارائه کرد.
این مطب را در ادامه دنبال کنید.
|
